Week 9: van la Charite-sur-Loire naar Chateauroux (6 d. - 136 km - totaal 880 km)

Voorbereiding

Omdat Ineke gestopt is met haar werk hebben we nu de mogelijkheid om wat vroeger in het najaar te gaan (2e helft september in plaats van in de herfstvakantie aan het einde van oktober). Bovendien kunnen we wat meer tijd nemen, het wordt 13 dagen. De verdeling in tijd is dan 4 dagen reizen, 1 dag om te verkassen, 2 rustdagen en 6 dagen lopen. De route is goed te verdelen in etappes, 3 van ieder 20 km tot aan Bourges, en daarna 3 etappes die wat langer zijn (26, 28 en 24 km) naar Chateauroux. In het eerste deel is er een busverbinding langs onze etappe-plaatsen, en in het 2e deel is er ook nog een treinverbinding. De bustijden zijn duidelijk gekoppeld aan de centrum-functie van Bourges, de heen-reizen zijn er alleen voor 8 uur, en de terugreizen tussen 6 en 7 uur 's avonds. We kunnen onze wandelplanning erop aanpassen.

Als voorbeeld een detail-plaatje met de wandeling van La Charité-sur-Loire naar Couy. De wandeling op de eerste dag vanaf de camping op het eilandje in de rivier.

Start – van Charité sur Loire naar Couy (20 km)

De reis verloopt goed. De kortste route is via Parijs, maar we gaan via Maastricht en Reims omdat we anders net aan het einde van de dag bij Parijs zouden uitkomen. Er is dan teveel drukte op de rondwegen om Parijs en er is te weinig gelegenheid voor het vinden van een leuke camping. We komen tot vlakbij Troyes en overnachten in Méry-sur-Seine, daarvandaan hebben  we vorig jaar een aantal etappes gedaan. De volgende dag gaan we door naar La Charité sur Loire, waar we in mei ook op de camping hebben gestaan. Helaas gaat  restaurant “De zwarte kip – La Poule Noire” pas op de 17^e weer open.  We beginnen met een vrije dag, we bezoeken wijnstadje Sancerre en zetten daarna de auto neer in Couy, het eindpunt van de eerste etappe. We gaan met de fiets terug naar de camping (17 km).

Op zondag hebben we de tijd aan onszelf, maar we vertrekken op tijd om de warmte een beetje voor te zijn. Het is een mooie dag met een maximum temperatuur van 28 graden, geen wolkje aan de lucht, en 20 km te lopen. De route loopt gedeeltelijk door bos en verder over akkers en kleine weggetjes. De meeste gewassen zijn al geoogst, alleen staat er nog wat maïs en zonnebloemen, die  helemaal verdroogd en bruin geworden zijn.  Onderweg komen we een oude vriend tegen, de vuursalamander (zie foto en zie ook week 2).

Voor ons lopen twee Nederlanders, die enkele jaren geleden vanuit Laren zijn vertrokken. We halen ze langzaam in. Zij lopen die dag 28 km met volledige bepakking. In Couy komen we eerst even bij van de warmte, daarna gaan we met de auto naar de camping.

Dag 2 – van Couy naar Brécy (20 km)

We zetten de auto opnieuw in Couy. Met een temperatuur tot 31 graden is dit de warmste dag. De omgeving blijft hetzelfde als de dag ervoor, alleen gaan we nu iets meer langs de doorgaande weg. Er is niet veel verkeer maar het loopt minder plezierig. In Brécy komt net een begrafenisstoet uit de kerk,  de deelnemers lopen gezellig kletsend achter de rouw-auto. De bushalte staat aangegeven als Brécy-Bourg, maar het is onduidelijk waar dat precies is. We zijn meerdere haltes tegengekomen en meestal staat de halteplaats dan vermeld en is er een schema met vertrektijden. We worden doorverwezen naar Claudette, van restaurant Chez-Claudette, maar zij heeft ook geen idee. Iemand anders beweert dat er helemaal geen bus stopt in Brécy maar eindigt met “oh ja, misschien toch één om 18:00 uur, maar dat is alleen een schoolbus”. Dat klopt dan wel weer want lijn 120 is in principe een schoolbus, die alleen ’s morgens vroeg en rond 18:00 uur rijdt en dan tevens als lijnbus. Op de “horaire” die bij de Mairie hangt blijkt dat er nog een andere halte is in Brécy, dus die zoeken we maar op. De bus komt pas om 19:00 uur en is ook nog 10 minuten te laat, dat houdt het spannend, maar brengt ons netjes terug in Couy.

Dag 3 – van Brécy naar Bourges (20 km)

We kunnen ook nu rustig vertrekken omdat we weer dezelfde  late bus hebben. We zetten de auto in Brécy.  Er is een beetje bewolking maar het is met 28 graden nog steeds erg warm. Ook nu regelmatig langs een weg. Op een gegeven moment lopen we kilometers op een oude romeinse weg, daarvandaan zien we de kathedraal hoog boven de stad uitsteken. Vanwege de nieuwe rondweg om Bourges (snelweg) moeten we in totaal 1,8 km omlopen, om een viaduct over die rondweg te kunnen gebruiken. In de Kathedraal halen we een stempel in ons paspoort. De dame is bijzonder vriendelijk en vraagt of we nog onderdak nodig hebben. De kathedraal stamt uit de 12^e eeuw en is prachtig, het is de grootste gotische kathedraal van Frankrijk. In het hoofdportaal zie je een duidelijke afbeelding van wat er met je gebeurt als je in de hemel of in de hel terechtkomt.

We gaan met dezelfde lijn terug naar Brécy. Vanaf half zeven komen de bussen af en aan rijden, veel van dezelfde maatschappij. Ook al staan er andere lijnnummers aangegeven, vragen we toch maar of het niet onze bus is, maar na 3 keer “non, apres” wachten we geduldig op de onze. En ja hoor lijn 120 rijdt ook vandaag, we worden vriendelijk welkom geheten door dezelfde chauffeur als de dag ervoor.

Dag 4 – Van Bourges naar Charost (26 km)

Nog een mooie dag. We vertrekken om 7:00 uur vanaf de camping omdat het dan nog niet zo warm is. Het wordt een graad of 28 en ook nu lopen we veel langs de weg. Op een gegeven moment is het kilometers lang langs het terrein van wapenfabriek Luchaires. Er zijn zwaar bewapende bewakers aan de poort en een hoog hek met veel bewakingscamera’s. In Charost is alles gesloten, zelfs het cafe. De bus (halte Cafe du Centre) is weer 10 minuten te laat, voorin zitten de twee Nederlanders van een paar dagen geleden. Zij hebben 5 dagen gelopen tot Issoudun en in Charost boven de school geslapen. Ze vertellen dat de sleutelcode van de deur  je telefonisch wordt meegedeeld als je het nummer belt dat bij de ingang staat vermeld. De bijdrage voor de nacht kun je achterlaten, maar je moet wel om 8:15 vertrokken zijn want daarna begint de school. Volgend voorjaar gaan ook zij weer verder. In Bourges pakken wij de fiets die we de avond ervoor op het station hebben gezet.

Dag 5 – Van Charost naar Neuvy Pailloux (28 km)

 Er is regen voorspeld voor vandaag. Niet veel dus met de mooie dagen van daarvoor  zijn we overmoedig en besluiten om alleen een regenjas mee te nemen. We lopen toch in de korte broek, dus wat kan ons gebeuren ? Maar na 2 uur lopen komt er toch een flinke plensbui naar beneden. Vanwege de korte broek stroomt al het water langs je benen je schoenen in. We hebben nog 15 km te gaan, met natte voeten. Het blijft nog 2 uur regenen, de temperatuur is gekelderd naar 17 graden en we moeten flink doorlopen om een beetje warm te blijven. We lopen wel veel meer door de velden, over grasweggetjes, dus dat is mooi. Als de lucht langzaam breekt en we een beetje opdrogen voelen we ons een stuk beter. Maar van de natte voeten komen we niet af. Twee km vanaf de route, in Neuvy Pailloux komt de buslijn die we ook eerder in Charost hadden. De halte (Place de la Marie) ligt op een pleintje langs de weg en de bus is opnieuw een kwartier te laat. Ik kijk even om de hoek, om de weg goed te kunnen zien, en zie de bus aankomen. Ik loop vervolgens terug naar het hokje om mijn rugtas te pakken, maar wat schetst onze verbazing als de bus in volle vaart doorrijdt. Hij gaat niet over het pleintje, en de chauffeur kijkt niet eens opzij! Daar staan we dan, de laatste bus voor die dag hebben we dus gemist. Enige optie is dan nog een taxi bellen. Er is er één in Neuvy Pailloux, maar de chauffeur is onderweg dus krijgen we het mobiele nummer om rechtstreeks contact op te nemen. De telefoon wordt natuurlijk niet opgenomen en een voicemail inspreken lijkt niet zo zinvol. Dan maar andere taxi-bedrijven proberen. In Issoudun zitten er enkele, dat is aan de route, maar de eerste drie nemen ook niet op. Dus opnieuw naar de lokale taxi gebeld en hij belooft binnen 10 minuten terug te bellen. En inderdaad na 10 minuten staan zowel de man als zijn vrouw (de chauffeur) op het plein om te kijken wie er nu om een taxi heeft gebeld. Het is een aardige mevrouw, ze vertelt van alles. Ze wijst op een paar reeën in het veld en zegt dat  het jachtseizoen binnenkort wordt geopend. Ze vraagt of er in Nederland ook zoveel windmolens staan. Op onze vraag waar die grote rode masten voor zijn vertelt ze dat dat het zenderpark Issoudun is, met o.a. Radio France Internationale. Na een taxirit van een half uur zijn we toch nog om een uur of half zeven in Charost en pakken daar de auto terug naar de camping.

 Dag 6 – Van Neuvy Pailloux naar Chateauroux (24 km)

We gaan met de auto naar Neuvy Pailloux. Het is de laatste etappe voor deze periode, licht bewolkt, met af en toe een zonnetje. Prima om te lopen. Chateauroux is een grote plaats en daarvandaan gaat er op zaterdag één trein die stopt in Neuvy Pailloux, die vertrekt om 17:35. Daar kunnen we ons mooi op richten. Het wordt een rustige wandel-dag als mooie afsluiting. Onderweg komen we nog een sterk staaltje tegen van de Franse gewoonte om het rijdend materieel dat kapot is niet weg te doen. Als je genoeg ruimte om je huis hebt stal je het ergens om een hoekje en laat het daar gewoon staan.

We halen een stempel bij de VVV. De zondag erop is een vrije dag om bij te komen en Bourges te bezoeken, met o.a. het Palais Jacques Coeur. Hij had als motto “La vaillant, rien impossible – Voor een moedig hart is niets onmogelijk”. Hij is er aan het begin van de 16^e eeuw stinkend rijk mee geworden, voornamelijk met de handel in stoffen. Maar nadat zijn beschermvrouwe aan het hof was overleden is hij door jaloerse concurrenten verraden en raakte hij al zijn bezit weer kwijt.  

De kathedraal komen we niet meer in, er is die zondag een bijzondere mis met de inzegening van Mgr. Jerome Beau als nieuwe aartsbisschop van Bourges. Alleen om de mis bij te wonen zijn we welkom.Rond de kathedraal is er veel zwaar bewapende beveiliging, alle tasjes van de kerkgangers worden gecontroleerd en er is veel politie op de been, kennelijk is dat nodig in het Frankrijk van nu.

  

Week 8: van Vezelay naar La Charite sur Loire (4d. - 80 km)

Voorbereiding

Inmiddels is de reisafstand naar het beginpunt meer dan 700 km, en dat is wat veel voor 1 dag. We besluiten om de eerste dag tot Charleville Mezieres te rijden, dat is net in Frankrijk. Daar is een camping vlakbij het centrum van de stad, met een leuk plein (Place Ducale). De volgende dag rijden we nog ruim 300 km tot Breves, waar de eerste camping moet zijn. Via binnenweggetjes, en een laatste boerenpad komen we bij het hek van de camping. Maar alles is nog gesloten !

Niemand te zien. Na vijftig meter achteruit rijden met de caravan gaan we op weg naar de volgende camping in Charité sur Loire. Deze is wel open. Voor de eerste 2 wandeldagen betekent dit wel extra km's aan- en afrijden, maar het scheelt een verhuisdag.  We komen er net op tijd achter dat de 2e wandeldag op 1 mei valt (Nationale feestdag in Frankrijk, dus geen busvervoer) en besluiten om het programma 1 dag op te schuiven. De eerste dag is dus een vrije dag, en dat is ook wel lekker om erin te komen.


dag 1 Van Vezelay naar Asnois (15 km)

Op deze dag gaat zo ongeveer alles anders dan gedacht. We fietsen van Asnois naar Vezelay (25 km) door een mooi glooiend landschap, met mooi weer. In Vezelay komen we aan bij het eind van het straatje dat naar de Basiliek leidt. Het is nog tamelijk rustig, en ook de Basiliek blijkt weer een verademing, met weinig opsmuk ingericht, heel stemmig. De mis van half 1 is net aan de gang. Het ziet er allemaal heel mooi uit. De kerk wordt gerestaureerd en wordt weer prachtig wit. Tot nu toe geen problemen. We vertrekken om een uur of 1 en met 15 km is de etappe niet al te lang. Halverwege blijkt echter waarom het commentaar uit het boekje niet strookt met wat we om ons heen zien. Er zijn meerdere routes vanuit Vezelay en ik kom erachter dat ik de verkeerde versie op de Garmin heb geopend. De route op de Garmin en de bewegwijzering sporen met elkaar, maar het is de variant naar Nevers die we aan het volgen zijn, en niet de variant via Bourges ! Herstel zou een extra 18 km lopen betekenen, dus besluiten we om terug te gaan. Eenmaal terug geeft Googlemaps een mogelijke fietsroute naar Asnois die gelijk is aan de route die we hadden moeten lopen. Weliswaar door het bos, maar misschien wel goed fietsbaar. Het tegendeel blijkt het geval (onder fietsen in Frankrijk wordt kennelijk ook de moutainbike gerekend). In het bos, met veel modderpaden en kleine bosweggetjes verdwalen we ook nog een keer, Googlemaps houdt ermee op omdat er geen bereik is, dus is de Garmin ons laatste houvast. Door het hobbelige pad trilt bij Ineke's fiets de moer los, die zowel de koplamp als het spatbord op zijn plaats houdt. Met twee stukjes tandzijde (een echte pelgrim kan niet zonder) wordt de boel vastgeknoopt, en dat blijft zitten tot het einde van de fietstocht. Twee en een half uur later, het is dan inmiddels half 8, komen we uit het bos, en het is ongeveer 9 uur dat we weer bij de camping zijn. Met 4 uur wandelen en 4,5 uur fietsen in de benen zijn de "knollen op". Gelukkig is er vlakbij de camping een pizzeria.

Afbeelding van Saint Jacques in de Basiliek

dag 2 Van Asnois naar Varzy (21 km)

Vandaag is het een stralende dag. We zetten de auto in Clamecy en fietsen naar Asnois (11 km). We kiezen in Googlemaps maar voor de route die je ook met de auto kunt doen. We zetten de fietsen waar we de dag ervoor de auto hebben achtergelaten en vertrekken om een uur of half twaalf. De route is vooral via akkers, stukjes bos, weilanden en plaatsjes. We komen geen mens tegen en het landschap is prachtig.
In Varzy aangekomen hebben we nog 45 min. voordat de bus (Lijn 45 van Nevers naar Clamecy) zal aankomen. Altijd opletten aan welke kant van de weg je moet staan voor de bus (haltebordje staat maar aan 1 kant). We overleggen met een aardige Francaise (die ook nog Vlaamse voorouders heeft) bij welke halte we het beste kunnen uitstappen. We kunnen wel uitleggen waar de auto staat, maar ja welke halte moet je dan hebben ? Zij overlegt met de chauffeur en samen beslissen ze dat bushalte "Hopital" het meest dichtbij is, en inderdaad zien we later vlak voor de halte onze auto staan. Een paar honderd meter terug lopen dus. Ook nu zijn we pas half acht terug op de camping. We besluiten om donderdag een rustdag in te lassen.

dag 3 en 4 Van Varzy naar Charité sur Loire, via Arbourse (24 + 20 km)

Op de rustdag checken we even het treinverkeer naar Nevers (waar we de bus naar Varzy moeten hebben) en dat is maar goed ook. Er blijken stakingen te zijn bij de Franse spoorwegen, we kunnen om een uur of halfzes terugkomen omdat dan de stakingen voor de volgende dag bekend zijn.  Aan het eind van de middag blijkt dat onze trein van 9:17 op vrijdag niet rijdt. We kiezen ervoor om dus maar met de auto naar Nevers te gaan. Gelukkig rijdt de bus wel, en met dezelfde lijn 45 gaan we in een uur van Nevers naar Varzy.

In Varzy vertrekken we om ongeveer 12 uur voor een wandeling van 24 km. Opnieuw een prachtige dag met een mooie en afwisselende omgeving. Om 6 uur komen we aan in Arbourse. Daar is een Refuge (2 stapelbedden + 5 veldbedden) beschikbaar gesteld door de gemeente (achter de Mairie), die wordt gerund door een aantal vrijwilligers. De vrijwilliger van de dag kun je bij aankomst bellen, en die komt dan opendoen. In ons geval werden we opgewacht door een vriendelijke meneer (hij had ons al zien aankomen), die  afrekende (€ 10,= p.p., maximaal 1 nacht en alleen op vertoon van je pelgrimskaart). Hij gaf ook uitleg over de Wifi  en dat we alle levensmiddelen in kast en koelkast mochten gebruiken. Overal stond een prijsje op en het totaalbedrag kon je achterlaten in een geldkistje. Het was prima voor elkaar, met twee stapelbedden, een keukentje, een douche etc. Het was natuurlijk de vraag of er nog meer mensen zouden komen, maar dat was niet het geval.

De volgende ochtend op tijd op weg. Ook nu mooi weer, op naar Charité-sur-Loire, waar ook de caravan staat.  Onderweg zien we 2 roedels herten, de tweede wel ongeveer 15 stuks. Als we gaan eten op een bruggetje, zien we in het water een muskusrat nog snel zijn schuilplaats opzoeken. De route loopt in Charité langs het station, en gelukkig wordt er in het weekend niet gestaakt, dus nemen we snel de trein naar Nevers om de auto op te halen.

80 km totaal, het lijkt niet veel.

Week 6/7: van Anglure naar Vezelay (190 km - 8 d.)

Voorbereiding

Het is alweer meer dan een jaar geleden dat we gelopen hebben. De werkzaamheden aan de nieuwe tuin gingen voor. Voor dit jaar hebben we besloten om de zomervakantie voor een deel aan de route te besteden, onder voorwaarde dat het niet te warm is. Toen we vertrokken was de weersverwachting dat er de komende week een aantal dagen met temperaturen van meer dan 30 graden zouden zijn, dus hebben we het lopen van de route uitgesteld tot het 2^e deel van de vakantie. Inmiddels (23 juli) ziet het er beter uit, we staan nu op een camping in Méry-sur-Seine, precies tussen etappe 1 en 2.

Alle etappes zijn al uitgedacht, en 1 traject (van Troyes naar Chablis) wordt gedaan met 2 overnachtingen onderweg. Voor het eerste traject rijdt de bus (van Romilly-sur-Seine naar Anglure)  alleen “sur reservation”, dus hebben we eergisteren gebeld en gereserveerd. Aan de telefoon was een geduldige jongeman die naam en telefoonnummer noteerde in een computerprogramma, maar een internationaal nummer paste niet in de registratie, dus alleen toen ik bevestigde zeker te zijn van de rit (“vous etes sure . . . ??), ging men akkoord.

Morgen gaan we met de auto naar Romilly-sur-Seine, dan met de bus naar Anglure. We lopen dan naar de camping, op 12 km. Op dag 2 lopen we vanaf de camping naar Troyes (33 km), en vandaar met de trein terug naar Romilly-sur-Seine. Daarna met de auto weer naar de camping.

Dag 1 en 2

De belbus komt netjes op tijd in Romilly-sur-Seine, de vrouwelijke chauffeur is wel nieuwsgierig naar onze plannen en wenst ons een fijne wandeling. Eerst kijken we even rond waar we ook alweer geëindigd zijn de vorige keer, en dan op weg. Met 12 km, vooral langs het kanaal langs de Seine, zijn we zo op de camping. De volgende dag lopen we rond half negen van de camping. Ook nu de hele dag vooral langs het kanaal. Dat is wel wat eentonig, maar een verademing in vergelijking met het boerenland ernaast dat erg kaal en uitgestrekt is. Een enkele fietser, mooie begroeiing langs de kant, en opeens een kleine bever die een paar keer opduikt. Op een gegeven moment bereiken we de rand van Troyes, maar het is dan nog ruim 6 km naar het centrum, al met al 33 km. Troyes is een hele mooie stad met veel vakwerkhuizen en een gezellig centrum. In de mooie kathedraal gewijd aan St Petrus en St Paulus laten we onze passen stempelen.  Dan naar het station, kaartjes kopen voor de trein naar Romilly-sur-Seine, de trein vertrekt met 20 min en iets over zes zijn we weer op de camping.

Aankomst om kwart over 4 in Troyes.

Dag 3,4 en 5

Qua planning is dit wel een lastig traject, omdat er maar beperkt openbaar vervoer is. Inmiddels zijn we verkast naar Chablis en hebben we de overnachtingen voor loopdag 3 en 4 gereserveerd (in Eaux Puissaux en Vezannes). Op dag 3 staan we om kwart over 5 op zodat we de bus van 7:03 in St. Florentin-Vergigny kunnen halen. De bus brengt ons in ca anderhalf uur naar Troyes. Vanaf half negen zijn we op weg voor een schitterend traject van 35 km. Door allerlei plaatsjes, 2 uur over een modderig bospad, maar ook over veel landbouwpaden. De hele dag dreigt het met wat regen, maar tot 4 uur blijft dat beperkt tot wat miezer. Daarna krijgen we gedurende een half uur een flinke bui over ons heen. De schoenen moeten waterdicht zijn, maar na een uur door nat gras lopen blijkt dit tegen te vallen. Om iets over 6 komen we aan op het eerste adres, Chambres d’Hotes La Ferme des Hautes Frenes in Eaux Puisseaux. Er is voor ons gereserveerd in een restaurantje (op 1 km lopen !), dat wordt gerund door een oude Vietnamees, die als voorgerecht Nems op de kaart heeft staan. Hij geeft de vertaling (loempia’s) er maar bij. De “patron” doet ook de keuken en de verkoop van losse artikelen. De sfeer is gemoedelijk en het eten redelijk goed. Ook maakt hij nog een lunchpakket voor de volgende dag klaar. In de Chambres kunnen we onze sokken en schoenen drogen aan de elektrische gevelkachel, die we toch nog aan kunnen zetten ook al is het buiten 30 graden.

Een grijze dag.

Voor dag 4 staat opnieuw zo’n 33 km op de rol (worden er uiteindelijk 36), dus dat is een flinke uitdaging. De route is vergelijkbaar met die van de dag ervoor. Een plaatselijke camino-vereniging heeft voor een omleiding gezorgd (vandaar de extra km’s) zodat we niet door een modderig bos hoeven. Het weer is prima, licht bewolkt en in de middag wat meer zon. Een jong vosje loopt op een stille bosweg een eind voor ons uit, en op een gegeven moment verrassen we een ree die zich snel uit de voeten maakt. We zijn rond negen uur vertrokken en komen half zeven aan op ons volgende adres bij mevrouw Eliane Coppin. De ontvangst daar is zeer hartelijk. Normaal kookt ze  niet voor haar gasten, behalve voor pelgrims (“ah vous etes des pellerins . . .”  als we bij het reserveren uitleggen dat we te voet zijn).  Om half acht aan tafel voor een heerlijke maaltijd, waarbij Eliane uitlegt wat we eten en op welke manier het met de regio verbonden is. We gaan ’s avonds vroeg naar bed omdat we flink moe zijn.

Op dag 5, na een uitgebreid ontbijt, is het maar een korte etappe van 12 km. Om half 1 lopen we Chablis in. De voeten kunnen omhoog !

De volgende dag fietsen we 25 km naar St. Florentin Vergigny om de auto op te halen.

Dag 6, 7 en 8

We besluiten om het volgende traject (naar Cravant – 23 km) ook vanuit Chablis te doen. Dat kan met bus en trein (via Auxerre), maar de eerste bus rijdt pas om 11:45. We kiezen ervoor om het vervoer in eigen hand te houden en gaan met auto en fietsen naar Cravant. Daar laten we de auto achter en fietsen 23 km door het glooiende gebied terug naar Chablis. Na een korte break bij de caravan vertrekken we om ongeveer 11 uur. Het is opnieuw een hele mooie route, door de wijngaarden vanuit Chablis, daarna door bossen en landbouwgebieden, en door een aantal plaatsjes.

Als we de volgende dag willen vertrekken vanaf de camping vragen 2 jongedames of we “misschien” via Auxerre reizen. Zij zijn met een kampeerwandeltocht bezig en de afgelopen nacht heeft het hard geregend en geonweerd. Ook voor deze dag wordt er nog veel regen verwacht en de enige bus is “sur reservation” (een dag van tevoren). We zetten ze af op het treinstation in Cravant (vanwaar er treinverbinding is met Auxerre). Ze zijn er blij mee. De een is bijna afgestudeerd pastor en wil dominee worden aan een gemeente. Het inkomen is laag ( 800 euro per maand, maar dan wel met gratis huisvesting), bij een protestante gemeente (kleine minderheid van < 2% in Frankrijk !). Haar vriendin werkt in een cultureel centrum in Parijs en gaat over 2 weken trouwen, ze hebben samen al een bachelor-weekend in Marseille achter de rug. We kennen de route naar Cravant inmiddels en zetten hen af op het station. Vandaar gaan wij door naar de camping in Arcy-sur-Cure. Deze heeft weliswaar 2 sterren, maar een flinke opknapbeurt nodig.

Op dag 7 lopen we naar het station en pakken de trein van 10:06 naar Cravant. Op het station worden we belaagd door een jonge ekster, die op geen enkele manier weg te jagen valt. De buurman van het station doet zijn raam open en legt uit dat de ekster geen enkele angst kent. In Cravant lopen we eerst door het mooie stadje en beginnen daarna aan de route. Het is tamelijk warm, tot 30 graden in de loop van de middag. De route is afwisselend door het Cure dal. Totaal lopen we ca 17 km. Aan het eind horen we een stel franse wielrenners overleggen of iemand nog vers water nodig heeft. Ze lopen de begraafplaats op om hun bidons te vullen. Goed idee! Laat op de avond komen onze 2 franse “vriendinnen” de camping oplopen,  grappig om ze weer even te spreken.

Op deze laatste dag gaan de temperatuursverwachtingen weer richting de 30 graden, dus vertrekken we al om half negen vanaf de camping. Vezelay was zowel zelf een bedevaartsoord (vanaf de 9^e eeuw) maar ook 1 van de 4 grote verzamelpunten in Frankrijk voor bedevaartsreizen naar Santiago de Compostella. Ook nu nog is Vezelay een belangrijk knooppunt voor pelgrims. Onze huidige route (Via Campaniensis) eindigt in Vezelay. Van daaruit kun je een aantal varianten kiezen naar het zuiden van Frankrijk, wij gaan de Via Lemovicenzis doen (via Bourges, Limoges en Perigieux naar de zuidwestpunt van Frankrijk).

De temperatuur valt mee en we lopen de 24 km in ca. 6 uur. De kathedraal is prachtig, bijzonder stemmig qua licht en kleur. We bewonderen de relikwieeen  van Maria Magdelena die sinds het jaar 1000 in de basiliek zijn ondergebracht. We krijgen een stempel in onze pas en gaan vanaf half 5 met de bus en trein terug naar Arcy-sur-Cure. Hiermee komen we aan het einde van onze camino voor 2017.

Basiliek van Vezelay.



Van Maastricht naar Vezelay in 4 jaar (600 km gedaan -  2.000 te gaan)

Week 5: Reims naar Anglure (5d: 114km) "le Colza"

In de 2e week van de meivakantie vertrekken we naar Epernay, net onder Reims. Een paar jaar geleden zijn we daar ook in mei geweest, voor een vakantie in de Champagnestreek. We weten dus wat we kunnen verwachten. De camping ligt functioneel dicht bij de stad en is goed voorzien maar niet erg sfeervol.

Maandag 2 mei.
Met de auto naar Les Haies (vlakbij Germaine) en daar met de trein naar Reims. Op het station wordt door 8 man een hekje en een fietshokje geplaats. Wij stappen als enige in.
In Reims is de stad aan het opstarten. In de Kathedraal is het nog rustig, we vertrekken voor een rustige etappe van 18 km, waarbij de eerste koolzaadvelden (le Colza) zich al aandienen.

Voor de volgende dagen is het openbaar vervoer erg lastig. Via internet ben ik al eerder "co-voiturage"  (car-sharing in goed Nederlands) op het spoor gekomen, maar de aanbieder van de rit Sézanne naar Epernay heeft voor de maand mei nog niets ingevuld. Van een andere aanbieder komt de reactie dat er geen plaats meer over is. Dan resteert nog 1 aanbieder, Manu (23 jr - Renault Megane Coupé), die heeft alleen een rit 's morgens in de aanbieding (en van Epernay naar Sézanne), maar geeft aan dat wij mee kunnen (€ 5,= par place). Ingewikkeld allemaal maar we besluiten om 2 etappes om te draaien qua looprichting (Zuid naar Noord) en het geboekte hotel in Baye 1 dag te vervroegen, en daarmee komt alles weer goed.

Dinsdag en woensdag.
's Morgens staan we om 8:30 op de afgesproken plaats bij het Millesium, maar de twijfel slaat toe als op mijn telefoon blijkt dat Manu heeft geprobeerd de rit nog een halfuur te vervroegen en vraagt of onze rugzakken niet te groot zijn. Ik stuur nog een sms met een reactie onzerzijds, na zijn "j'arrive" zijn we gerustgesteld. Hij komt er inderdaad aan en wij proppen ons achterin de Coupé omdat zijn brandweer-collega ook meerijdt. Prima oplossing als we 45 min. later uitstappen bij de kerk van Sézanne. Eerst een koffie!

Het weer is nog mooier dan maandag en de route echt schitterend, afwisselend door bossen, weilanden en koolzaadvelden. Om een uur of vier komen we aan bij ons hotelletje in Baye. Bij binnenkomst krijgen we direct de sleutel voor de hotelkamer in handen gedrukt en worden we naar boven gedirigeerd. De kamer is precies wat je kunt verwachten voor een prijs van € 34, maar het bed is schoon. 's Avonds eten we wat de pot schaft (€ 12, quiche, kip met patat, toetje en 1/4 wijn), ook prima. 's Morgens aan de ontbijttafel blijkt dat een collega-wandelaar (op weg naar Santiago) zijn gebit gebroken heeft. Hij besluit om dat thuis (in Belgie) te laten repareren, maar kan gelukkig met 2 dames meerijden die vanuit Troyes terugreizen met de auto naar Nederland.

Voor de volgende dag staat 29,5 km op het programma, dat is langer dan ooit (tot nu toe). Opnieuw schitterende route, nu ook veel wijngaarden, die vanwege het koude voorjaar nog niet veel blad hebben. Het wordt uiteindelijk 36 km omdat er geen bus naar Epernay rijdt zijn en in Moussy (op Googlemaps) blijkt dat de auto slechts 4 km verderop staat geparkeerd (parkeerplaats Hopital Auban Moët). Om 8 uur vertrokken van het hotel, om half 6 bij de auto, een lange dag dus.

Donderdag
Vanwege Hemelvaartsdag blijkt onze geplande trein niet te gaan, dus maar de taxi genomen die al klaar staat voor het station. Die brengt ons naar het vertrekpunt (Les Haies). Het hek en fietsenhok is af ! Vandaag behoorlijk stijgen en dalen door de wijngaarden. Over Hautvilliers, nog even stilgestaan bij het graf van Dom Perignon (die als ontdekker van het Champagne-procedé wordt beschouwd). Eigenlijk is de Champagne  maar een klein wijnbouw-gebied, maar er gaat kennelijk veel geld in om. De grandeur straalt af van de Champagnehuizen, en de streek als geheel.

Vrijdag
De laatste etappe van Sezanne naar Anglure. Ook hier is busverkeer beperkt. Er gaat er wel een via Anglure maar alleen "sur reservation". Dus op donderdagavond een taxi besteld om 10 uur "a cote De la Mairie". De dame vraagt nog wat door naar het hoe en waarom, maar na enige uitleg is ze gerustgesteld en komt inderdaad op tijd voorrijden. Het land is inmiddels vlakker geworden, met veel landbouw. In Anglure staan enorme graansilo's. We komen nog 2 duitse dames tegen, die al 2 weken op weg zijn en vertellen over de eerste week met sneeuw, hagel en veel kou (toen ook in Nederland erg slecht weer). Voor ons is het de afsluiting van een week met heel veel zon en totaal 130 km lopen in een prachtige omgeving.

Week 4: Chilly naar Reims (5d / 95km)

Op 20 oktober, de eerste wandeldag, zit de halve marathon van 2 dagen eerder nog in de benen, dus loopt het aan het eind van de dag wat moeizaam. In Signy overnachten we in de Auberge en genieten we 's avonds van een warme maaltijd bij knappend haardvuur.

Onderweg komen we 2 Nederlandse dames tegen, die verblijven bij Jos in Quattre Mains en zij vermoeden dat wij dat ook gaan doen.

De route van beide dagen voert door korte stukken bos, wat plaatsjes, en langs weilanden en akkers.
Het is mistig en de kleipaden zijn flink glad, 2 losgebroken kalveren zijn het "avontuur" van de dag.

Aan het eind van dag 2 worden we opgehaald door Jos die met losse hand zijn Mercedes langs de kronkelige wegen stuurt. De 3 dagen op Quattre Mains worden we gastvrij onthaald op de boerderij. 's Avonds krijgen we een lekkere en gezonde biologische maaltijd en gaan er vele wijsheden en levenslessen over tafel. Een bijzondere ervaring en mooi om te zien hoe het iemand gelukt is om grotendeels zelfvoorzienend te zijn en dicht bij de natuur te leven.

De trajecten zijn:

Chilly - Signy l'Abbaye:       22 km
Signy - Justine-Herbigny:     21 km
Justine - Avancon:                18 km
Avancon - Bazancourt:         16 km
Bazancourt - Reims:             18 km

Op de laatste 2 dagen is het land vooral leeg en uitgestrekt, dus lopen we over lange kaarsrechte wegen tussen akkers met vooral suikerbieten, en soms een veld koolzaad. Van Jos begrepen we dat de dorpen leeglopen en de voorzieningen langzaam verdwijnen.  Er stonden protestborden langs de kant van de weg.

 

 

Op dag 5 is het laatste stuk naar Reims een heerweg (uit de Romeinse tijd) van ca. 6 km.
We krijgen zicht op de kathedraal die uitsteekt boven de stad.

In eerste instantie lijkt een stempel niet meer te krijgen in de kathedraal. Volgens de dame achter de accueil-tafel is degene die daarover gaat niet meer aanwezig vanaf 1 oktober. Hij heeft alle "spullen" achter slot en grendel gestopt. Maar misschien dat de dame achter de balie (met ansichtkaarten en andere meuk) weet waar de cachet ligt. Gelukkig kan zij ons pelgrimspaspoort van een stempel voorzien.

We hebben nog een uur om het station te zoeken, voor onze trein terug naar Bazancourt, waar we de auto hebben achtergelaten. De laatste avond verblijven we in Charleville Mezieres, wat een verrassend leuk stadje is.

Op weg naar Reims.

De voorbereidingen voor de 4e wandelweek zijn afgerond.
We lopen van Chilly (vlakbij Rimogne) naar Reims. Dat is 90 km in 5 dagen.

Omdat er maar heel beperkt openbaar vervoer is in de plaatsen waar we door komen pakken we het deze keer anders aan. We overnachten in een klein hotel (Signy L'Abbaye) en in een Ferme Quattre Mains (Grandchamp - bij Wasigny):

http://fermequatremains.com/nederlands/index.html

Dit pension biedt een haal- en breng-service naar de begin- en eind-punten van de route, de perfecte oplossing voor deze lastige regio.

Alleen de laatste etappe kan met de trein terug (Reims naar Bazancourt).

 

Met behulp van de Garmin (zie plaatje hierboven van de laatste etappe) is de hele route uitgestippeld. Maar we hebben ook een boekje met beschrijving en kaarten , bovendien is de route gemarkeerd. Driedubbel dus!


Zoals gezegd: op naar Reims, met de mooie Kathedraal, die we 3 jaar geleden al eens uitgebreid bekeken hebben toen we in de Champagne-streek waren.

De kathedraal met de glimlachende engel.

Op naar de engel!

Week 3: Dinant - Rimogne (5 d / 98 km)

In deze derde wandel-week lopen we Frankrijk in. Nog steeds is er de keus tussen de GR654 en de meer rechtstreeks pelgrimsroute. We hebben 2 weken vakantie, op de eerste zaterdag moet er de hele dag geoefend worden voor de musical Mozes,  dus vertrekken we pas op maandag. Het plan is om de vakantie af te sluiten met een bezoek aan Den Bosch.

De camping in Fumay, aan de Maas net in Frankrijk, is voor 15 % bezet met een handjevol Nederlanders en een enkele Fransman. Hij ligt op 2/3 van onze route voor deze week, dus de eerste dagen moeten we iets verder rijden.

We zitten met onze route op de grens van Belgie en Frankrijk, en steken die grens een paar keer over, en dat is ook precies het probleem in de voorbereidingen qua openbaar vervoer. Veel busdiensten zijn landgebonden. We gebruiken af en toe ook de fiets.

Op dinsdag 5 mei zetten we de auto in Hastiere en nemen de bus naar Dinant, waarvan we uitstappen bij de brug met de Saxofoons. We lopen de hele dag langs de Maas, soms over een fietspad, maar ook over grasland.

Met 16 km is het een rustige start van de wandelweek.

Woensdag is de route ingewikkelder. We zetten de auto in Aubrive (F), fietsen 11 km langs de Maas naar Givet (F) en gaan met de bus naar Hastiere. In de bus zit ook een stel (70+) dat enthousiast vertelt over hun wandelprestaties (naar Rome in 4 maanden, waarvan ruim 100 overnachtingen in een meegenomen tentje). Ze halen gemiddeld 30km per dag met uitschieters naar de 40 !

Het is niet warm maar tamelijk zonnig, met af en toe een fikse bui. In Chooz staat de kerncentrale er dreigend bij.

 

 

 

Ook op donderdag zijn de fietsen nodig, we zetten de auto in Mazee (B), fietsen naar Aubrive (F), lopen naar Olloy (B) en gaan dan met de bus weer naar Mazee. Op zich ingewikkeld allemaal, maar met ca 1,5 uur is de aan en afvoer naar de route geregeld, dus over een hele dag gerekend valt dat ook weer mee. Deze route loopt door boerenland met af en toe een stuk bos. en dat is eigenlijk het mooiste. Je komt de hele dag niemand tegen, alleen in de dorpjes zie je soms iemand.

 

Zicht op Olloy als we komen aanlopen:

 

 

8 mei is een nationale feestdag (Feest van de Overwinning - capitulatie door Duitsland), en we besluiten om een rustdag te houden, en ook te genieten van de festiviteiten die bij enkele dorpjes staan aangekondigd. Maar de fransen doen dat anders, op de dag zelf is alles uitgestorven, en pas in het weekend erna brandt de kermis los, nou ja.

 

Wij hebben een wandeling gepland op 9 mei, dus dat gaan we ook maar doen. Van Olloy naar Rocroi. Deze ov-puzzel is niet gelukt, dus nemen we maar een taxi. Telefonisch besteld:  a dix heure le matin, avant l' Office du Tourisme, dans Rocroi. Als de andere kant van de lijn eindigt met . .  "a demain", lijkt het goed te zullen komen. De taxichauffeur wenst ons een bij aankomst een "bon journee", en als ze hoort dat we de 25 km wandelend terug gaan : een "bon courage". Nu is het vooral door de bossen en komen we helemaal niemand tegen, alleen 4 kleine zwijntjes, maar met het vele gekraak in de struiken naast ons zijn we blij als zij ook die kant op hobbelen (wat is dat eigenlijk in het frans, wild zwijn . . .  iets met sauvage ?).  De paden zijn soms erg modderig (en dat kilometers lang), maar met stapstenen (en boomstammetjes) over de stroompjes komen we er altijd weer. We verlopen ons nog een keer (ondanks de Garmin) en hebben dan uiteindelijk (om half zes) 29,5 km afgelegd. Gauw terug naar de caravan.

 

Op 10 mei de laatste wandeling, opnieuw door de bossen (19 km). We verbazen al dagen over de grote hoeveelheden brandhout die in de tuinen liggen opgeslagen, en ja hoor op de vrije zaterdag wordt er hout uit het bos gehaald. Als ik een foto heb genomen stopt de trekker met de vraag: pour quelle . . .  (klonk als donnay), bedoeld wordt: "local newspaper".

 

 

Het is een mooie wandeling met opnieuw de lunch in de openlucht :

 

 

 

Op maandag: naar Den Bosch !