Week 6/7: van Anglure naar Vezelay (190 km - 8 d.)

Voorbereiding

Het is alweer meer dan een jaar geleden dat we gelopen hebben. De werkzaamheden aan de nieuwe tuin gingen voor. Voor dit jaar hebben we besloten om de zomervakantie voor een deel aan de route te besteden, onder voorwaarde dat het niet te warm is. Toen we vertrokken was de weersverwachting dat er de komende week een aantal dagen met temperaturen van meer dan 30 graden zouden zijn, dus hebben we het lopen van de route uitgesteld tot het 2^e deel van de vakantie. Inmiddels (23 juli) ziet het er beter uit, we staan nu op een camping in Méry-sur-Seine, precies tussen etappe 1 en 2.

Alle etappes zijn al uitgedacht, en 1 traject (van Troyes naar Chablis) wordt gedaan met 2 overnachtingen onderweg. Voor het eerste traject rijdt de bus (van Romilly-sur-Seine naar Anglure)  alleen “sur reservation”, dus hebben we eergisteren gebeld en gereserveerd. Aan de telefoon was een geduldige jongeman die naam en telefoonnummer noteerde in een computerprogramma, maar een internationaal nummer paste niet in de registratie, dus alleen toen ik bevestigde zeker te zijn van de rit (“vous etes sure . . . ??), ging men akkoord.

Morgen gaan we met de auto naar Romilly-sur-Seine, dan met de bus naar Anglure. We lopen dan naar de camping, op 12 km. Op dag 2 lopen we vanaf de camping naar Troyes (33 km), en vandaar met de trein terug naar Romilly-sur-Seine. Daarna met de auto weer naar de camping.

Dag 1 en 2

De belbus komt netjes op tijd in Romilly-sur-Seine, de vrouwelijke chauffeur is wel nieuwsgierig naar onze plannen en wenst ons een fijne wandeling. Eerst kijken we even rond waar we ook alweer geëindigd zijn de vorige keer, en dan op weg. Met 12 km, vooral langs het kanaal langs de Seine, zijn we zo op de camping. De volgende dag lopen we rond half negen van de camping. Ook nu de hele dag vooral langs het kanaal. Dat is wel wat eentonig, maar een verademing in vergelijking met het boerenland ernaast dat erg kaal en uitgestrekt is. Een enkele fietser, mooie begroeiing langs de kant, en opeens een kleine bever die een paar keer opduikt. Op een gegeven moment bereiken we de rand van Troyes, maar het is dan nog ruim 6 km naar het centrum, al met al 33 km. Troyes is een hele mooie stad met veel vakwerkhuizen en een gezellig centrum. In de mooie kathedraal gewijd aan St Petrus en St Paulus laten we onze passen stempelen.  Dan naar het station, kaartjes kopen voor de trein naar Romilly-sur-Seine, de trein vertrekt met 20 min en iets over zes zijn we weer op de camping.

Aankomst om kwart over 4 in Troyes.

Dag 3,4 en 5

Qua planning is dit wel een lastig traject, omdat er maar beperkt openbaar vervoer is. Inmiddels zijn we verkast naar Chablis en hebben we de overnachtingen voor loopdag 3 en 4 gereserveerd (in Eaux Puissaux en Vezannes). Op dag 3 staan we om kwart over 5 op zodat we de bus van 7:03 in St. Florentin-Vergigny kunnen halen. De bus brengt ons in ca anderhalf uur naar Troyes. Vanaf half negen zijn we op weg voor een schitterend traject van 35 km. Door allerlei plaatsjes, 2 uur over een modderig bospad, maar ook over veel landbouwpaden. De hele dag dreigt het met wat regen, maar tot 4 uur blijft dat beperkt tot wat miezer. Daarna krijgen we gedurende een half uur een flinke bui over ons heen. De schoenen moeten waterdicht zijn, maar na een uur door nat gras lopen blijkt dit tegen te vallen. Om iets over 6 komen we aan op het eerste adres, Chambres d’Hotes La Ferme des Hautes Frenes in Eaux Puisseaux. Er is voor ons gereserveerd in een restaurantje (op 1 km lopen !), dat wordt gerund door een oude Vietnamees, die als voorgerecht Nems op de kaart heeft staan. Hij geeft de vertaling (loempia’s) er maar bij. De “patron” doet ook de keuken en de verkoop van losse artikelen. De sfeer is gemoedelijk en het eten redelijk goed. Ook maakt hij nog een lunchpakket voor de volgende dag klaar. In de Chambres kunnen we onze sokken en schoenen drogen aan de elektrische gevelkachel, die we toch nog aan kunnen zetten ook al is het buiten 30 graden.

Een grijze dag.

Voor dag 4 staat opnieuw zo’n 33 km op de rol (worden er uiteindelijk 36), dus dat is een flinke uitdaging. De route is vergelijkbaar met die van de dag ervoor. Een plaatselijke camino-vereniging heeft voor een omleiding gezorgd (vandaar de extra km’s) zodat we niet door een modderig bos hoeven. Het weer is prima, licht bewolkt en in de middag wat meer zon. Een jong vosje loopt op een stille bosweg een eind voor ons uit, en op een gegeven moment verrassen we een ree die zich snel uit de voeten maakt. We zijn rond negen uur vertrokken en komen half zeven aan op ons volgende adres bij mevrouw Eliane Coppin. De ontvangst daar is zeer hartelijk. Normaal kookt ze  niet voor haar gasten, behalve voor pelgrims (“ah vous etes des pellerins . . .”  als we bij het reserveren uitleggen dat we te voet zijn).  Om half acht aan tafel voor een heerlijke maaltijd, waarbij Eliane uitlegt wat we eten en op welke manier het met de regio verbonden is. We gaan ’s avonds vroeg naar bed omdat we flink moe zijn.

Op dag 5, na een uitgebreid ontbijt, is het maar een korte etappe van 12 km. Om half 1 lopen we Chablis in. De voeten kunnen omhoog !

De volgende dag fietsen we 25 km naar St. Florentin Vergigny om de auto op te halen.

Dag 6, 7 en 8

We besluiten om het volgende traject (naar Cravant – 23 km) ook vanuit Chablis te doen. Dat kan met bus en trein (via Auxerre), maar de eerste bus rijdt pas om 11:45. We kiezen ervoor om het vervoer in eigen hand te houden en gaan met auto en fietsen naar Cravant. Daar laten we de auto achter en fietsen 23 km door het glooiende gebied terug naar Chablis. Na een korte break bij de caravan vertrekken we om ongeveer 11 uur. Het is opnieuw een hele mooie route, door de wijngaarden vanuit Chablis, daarna door bossen en landbouwgebieden, en door een aantal plaatsjes.

Als we de volgende dag willen vertrekken vanaf de camping vragen 2 jongedames of we “misschien” via Auxerre reizen. Zij zijn met een kampeerwandeltocht bezig en de afgelopen nacht heeft het hard geregend en geonweerd. Ook voor deze dag wordt er nog veel regen verwacht en de enige bus is “sur reservation” (een dag van tevoren). We zetten ze af op het treinstation in Cravant (vanwaar er treinverbinding is met Auxerre). Ze zijn er blij mee. De een is bijna afgestudeerd pastor en wil dominee worden aan een gemeente. Het inkomen is laag ( 800 euro per maand, maar dan wel met gratis huisvesting), bij een protestante gemeente (kleine minderheid van < 2% in Frankrijk !). Haar vriendin werkt in een cultureel centrum in Parijs en gaat over 2 weken trouwen, ze hebben samen al een bachelor-weekend in Marseille achter de rug. We kennen de route naar Cravant inmiddels en zetten hen af op het station. Vandaar gaan wij door naar de camping in Arcy-sur-Cure. Deze heeft weliswaar 2 sterren, maar een flinke opknapbeurt nodig.

Op dag 7 lopen we naar het station en pakken de trein van 10:06 naar Cravant. Op het station worden we belaagd door een jonge ekster, die op geen enkele manier weg te jagen valt. De buurman van het station doet zijn raam open en legt uit dat de ekster geen enkele angst kent. In Cravant lopen we eerst door het mooie stadje en beginnen daarna aan de route. Het is tamelijk warm, tot 30 graden in de loop van de middag. De route is afwisselend door het Cure dal. Totaal lopen we ca 17 km. Aan het eind horen we een stel franse wielrenners overleggen of iemand nog vers water nodig heeft. Ze lopen de begraafplaats op om hun bidons te vullen. Goed idee! Laat op de avond komen onze 2 franse “vriendinnen” de camping oplopen,  grappig om ze weer even te spreken.

Op deze laatste dag gaan de temperatuursverwachtingen weer richting de 30 graden, dus vertrekken we al om half negen vanaf de camping. Vezelay was zowel zelf een bedevaartsoord (vanaf de 9^e eeuw) maar ook 1 van de 4 grote verzamelpunten in Frankrijk voor bedevaartsreizen naar Santiago de Compostella. Ook nu nog is Vezelay een belangrijk knooppunt voor pelgrims. Onze huidige route (Via Campaniensis) eindigt in Vezelay. Van daaruit kun je een aantal varianten kiezen naar het zuiden van Frankrijk, wij gaan de Via Lemovicenzis doen (via Bourges, Limoges en Perigieux naar de zuidwestpunt van Frankrijk).

De temperatuur valt mee en we lopen de 24 km in ca. 6 uur. De kathedraal is prachtig, bijzonder stemmig qua licht en kleur. We bewonderen de relikwieeen  van Maria Magdelena die sinds het jaar 1000 in de basiliek zijn ondergebracht. We krijgen een stempel in onze pas en gaan vanaf half 5 met de bus en trein terug naar Arcy-sur-Cure. Hiermee komen we aan het einde van onze camino voor 2017.

Basiliek van Vezelay.



Van Maastricht naar Vezelay in 4 jaar (600 km gedaan -  2.000 te gaan)

Week 5: Reims naar Anglure (5d: 114km) "le Colza"

In de 2e week van de meivakantie vertrekken we naar Epernay, net onder Reims. Een paar jaar geleden zijn we daar ook in mei geweest, voor een vakantie in de Champagnestreek. We weten dus wat we kunnen verwachten. De camping ligt functioneel dicht bij de stad en is goed voorzien maar niet erg sfeervol.

Maandag 2 mei.
Met de auto naar Les Haies (vlakbij Germaine) en daar met de trein naar Reims. Op het station wordt door 8 man een hekje en een fietshokje geplaats. Wij stappen als enige in.
In Reims is de stad aan het opstarten. In de Kathedraal is het nog rustig, we vertrekken voor een rustige etappe van 18 km, waarbij de eerste koolzaadvelden (le Colza) zich al aandienen.

Voor de volgende dagen is het openbaar vervoer erg lastig. Via internet ben ik al eerder "co-voiturage"  (car-sharing in goed Nederlands) op het spoor gekomen, maar de aanbieder van de rit Sézanne naar Epernay heeft voor de maand mei nog niets ingevuld. Van een andere aanbieder komt de reactie dat er geen plaats meer over is. Dan resteert nog 1 aanbieder, Manu (23 jr - Renault Megane Coupé), die heeft alleen een rit 's morgens in de aanbieding (en van Epernay naar Sézanne), maar geeft aan dat wij mee kunnen (€ 5,= par place). Ingewikkeld allemaal maar we besluiten om 2 etappes om te draaien qua looprichting (Zuid naar Noord) en het geboekte hotel in Baye 1 dag te vervroegen, en daarmee komt alles weer goed.

Dinsdag en woensdag.
's Morgens staan we om 8:30 op de afgesproken plaats bij het Millesium, maar de twijfel slaat toe als op mijn telefoon blijkt dat Manu heeft geprobeerd de rit nog een halfuur te vervroegen en vraagt of onze rugzakken niet te groot zijn. Ik stuur nog een sms met een reactie onzerzijds, na zijn "j'arrive" zijn we gerustgesteld. Hij komt er inderdaad aan en wij proppen ons achterin de Coupé omdat zijn brandweer-collega ook meerijdt. Prima oplossing als we 45 min. later uitstappen bij de kerk van Sézanne. Eerst een koffie!

Het weer is nog mooier dan maandag en de route echt schitterend, afwisselend door bossen, weilanden en koolzaadvelden. Om een uur of vier komen we aan bij ons hotelletje in Baye. Bij binnenkomst krijgen we direct de sleutel voor de hotelkamer in handen gedrukt en worden we naar boven gedirigeerd. De kamer is precies wat je kunt verwachten voor een prijs van € 34, maar het bed is schoon. 's Avonds eten we wat de pot schaft (€ 12, quiche, kip met patat, toetje en 1/4 wijn), ook prima. 's Morgens aan de ontbijttafel blijkt dat een collega-wandelaar (op weg naar Santiago) zijn gebit gebroken heeft. Hij besluit om dat thuis (in Belgie) te laten repareren, maar kan gelukkig met 2 dames meerijden die vanuit Troyes terugreizen met de auto naar Nederland.

Voor de volgende dag staat 29,5 km op het programma, dat is langer dan ooit (tot nu toe). Opnieuw schitterende route, nu ook veel wijngaarden, die vanwege het koude voorjaar nog niet veel blad hebben. Het wordt uiteindelijk 36 km omdat er geen bus naar Epernay rijdt zijn en in Moussy (op Googlemaps) blijkt dat de auto slechts 4 km verderop staat geparkeerd (parkeerplaats Hopital Auban Moët). Om 8 uur vertrokken van het hotel, om half 6 bij de auto, een lange dag dus.

Donderdag
Vanwege Hemelvaartsdag blijkt onze geplande trein niet te gaan, dus maar de taxi genomen die al klaar staat voor het station. Die brengt ons naar het vertrekpunt (Les Haies). Het hek en fietsenhok is af ! Vandaag behoorlijk stijgen en dalen door de wijngaarden. Over Hautvilliers, nog even stilgestaan bij het graf van Dom Perignon (die als ontdekker van het Champagne-procedé wordt beschouwd). Eigenlijk is de Champagne  maar een klein wijnbouw-gebied, maar er gaat kennelijk veel geld in om. De grandeur straalt af van de Champagnehuizen, en de streek als geheel.

Vrijdag
De laatste etappe van Sezanne naar Anglure. Ook hier is busverkeer beperkt. Er gaat er wel een via Anglure maar alleen "sur reservation". Dus op donderdagavond een taxi besteld om 10 uur "a cote De la Mairie". De dame vraagt nog wat door naar het hoe en waarom, maar na enige uitleg is ze gerustgesteld en komt inderdaad op tijd voorrijden. Het land is inmiddels vlakker geworden, met veel landbouw. In Anglure staan enorme graansilo's. We komen nog 2 duitse dames tegen, die al 2 weken op weg zijn en vertellen over de eerste week met sneeuw, hagel en veel kou (toen ook in Nederland erg slecht weer). Voor ons is het de afsluiting van een week met heel veel zon en totaal 130 km lopen in een prachtige omgeving.

Week 4: Chilly naar Reims (5d / 95km)

Op 20 oktober, de eerste wandeldag, zit de halve marathon van 2 dagen eerder nog in de benen, dus loopt het aan het eind van de dag wat moeizaam. In Signy overnachten we in de Auberge en genieten we 's avonds van een warme maaltijd bij knappend haardvuur.

Onderweg komen we 2 Nederlandse dames tegen, die verblijven bij Jos in Quattre Mains en zij vermoeden dat wij dat ook gaan doen.

De route van beide dagen voert door korte stukken bos, wat plaatsjes, en langs weilanden en akkers.
Het is mistig en de kleipaden zijn flink glad, 2 losgebroken kalveren zijn het "avontuur" van de dag.

Aan het eind van dag 2 worden we opgehaald door Jos die met losse hand zijn Mercedes langs de kronkelige wegen stuurt. De 3 dagen op Quattre Mains worden we gastvrij onthaald op de boerderij. 's Avonds krijgen we een lekkere en gezonde biologische maaltijd en gaan er vele wijsheden en levenslessen over tafel. Een bijzondere ervaring en mooi om te zien hoe het iemand gelukt is om grotendeels zelfvoorzienend te zijn en dicht bij de natuur te leven.

De trajecten zijn:

Chilly - Signy l'Abbaye:       22 km
Signy - Justine-Herbigny:     21 km
Justine - Avancon:                18 km
Avancon - Bazancourt:         16 km
Bazancourt - Reims:             18 km

Op de laatste 2 dagen is het land vooral leeg en uitgestrekt, dus lopen we over lange kaarsrechte wegen tussen akkers met vooral suikerbieten, en soms een veld koolzaad. Van Jos begrepen we dat de dorpen leeglopen en de voorzieningen langzaam verdwijnen.  Er stonden protestborden langs de kant van de weg.

 

 

Op dag 5 is het laatste stuk naar Reims een heerweg (uit de Romeinse tijd) van ca. 6 km.
We krijgen zicht op de kathedraal die uitsteekt boven de stad.

In eerste instantie lijkt een stempel niet meer te krijgen in de kathedraal. Volgens de dame achter de accueil-tafel is degene die daarover gaat niet meer aanwezig vanaf 1 oktober. Hij heeft alle "spullen" achter slot en grendel gestopt. Maar misschien dat de dame achter de balie (met ansichtkaarten en andere meuk) weet waar de cachet ligt. Gelukkig kan zij ons pelgrimspaspoort van een stempel voorzien.

We hebben nog een uur om het station te zoeken, voor onze trein terug naar Bazancourt, waar we de auto hebben achtergelaten. De laatste avond verblijven we in Charleville Mezieres, wat een verrassend leuk stadje is.

Op weg naar Reims.

De voorbereidingen voor de 4e wandelweek zijn afgerond.
We lopen van Chilly (vlakbij Rimogne) naar Reims. Dat is 90 km in 5 dagen.

Omdat er maar heel beperkt openbaar vervoer is in de plaatsen waar we door komen pakken we het deze keer anders aan. We overnachten in een klein hotel (Signy L'Abbaye) en in een Ferme Quattre Mains (Grandchamp - bij Wasigny):

http://fermequatremains.com/nederlands/index.html

Dit pension biedt een haal- en breng-service naar de begin- en eind-punten van de route, de perfecte oplossing voor deze lastige regio.

Alleen de laatste etappe kan met de trein terug (Reims naar Bazancourt).

 

Met behulp van de Garmin (zie plaatje hierboven van de laatste etappe) is de hele route uitgestippeld. Maar we hebben ook een boekje met beschrijving en kaarten , bovendien is de route gemarkeerd. Driedubbel dus!


Zoals gezegd: op naar Reims, met de mooie Kathedraal, die we 3 jaar geleden al eens uitgebreid bekeken hebben toen we in de Champagne-streek waren.

De kathedraal met de glimlachende engel.

Op naar de engel!

Week 3: Dinant - Rimogne (5 d / 98 km)

In deze derde wandel-week lopen we Frankrijk in. Nog steeds is er de keus tussen de GR654 en de meer rechtstreeks pelgrimsroute. We hebben 2 weken vakantie, op de eerste zaterdag moet er de hele dag geoefend worden voor de musical Mozes,  dus vertrekken we pas op maandag. Het plan is om de vakantie af te sluiten met een bezoek aan Den Bosch.

De camping in Fumay, aan de Maas net in Frankrijk, is voor 15 % bezet met een handjevol Nederlanders en een enkele Fransman. Hij ligt op 2/3 van onze route voor deze week, dus de eerste dagen moeten we iets verder rijden.

We zitten met onze route op de grens van Belgie en Frankrijk, en steken die grens een paar keer over, en dat is ook precies het probleem in de voorbereidingen qua openbaar vervoer. Veel busdiensten zijn landgebonden. We gebruiken af en toe ook de fiets.

Op dinsdag 5 mei zetten we de auto in Hastiere en nemen de bus naar Dinant, waarvan we uitstappen bij de brug met de Saxofoons. We lopen de hele dag langs de Maas, soms over een fietspad, maar ook over grasland.

Met 16 km is het een rustige start van de wandelweek.

Woensdag is de route ingewikkelder. We zetten de auto in Aubrive (F), fietsen 11 km langs de Maas naar Givet (F) en gaan met de bus naar Hastiere. In de bus zit ook een stel (70+) dat enthousiast vertelt over hun wandelprestaties (naar Rome in 4 maanden, waarvan ruim 100 overnachtingen in een meegenomen tentje). Ze halen gemiddeld 30km per dag met uitschieters naar de 40 !

Het is niet warm maar tamelijk zonnig, met af en toe een fikse bui. In Chooz staat de kerncentrale er dreigend bij.

 

 

 

Ook op donderdag zijn de fietsen nodig, we zetten de auto in Mazee (B), fietsen naar Aubrive (F), lopen naar Olloy (B) en gaan dan met de bus weer naar Mazee. Op zich ingewikkeld allemaal, maar met ca 1,5 uur is de aan en afvoer naar de route geregeld, dus over een hele dag gerekend valt dat ook weer mee. Deze route loopt door boerenland met af en toe een stuk bos. en dat is eigenlijk het mooiste. Je komt de hele dag niemand tegen, alleen in de dorpjes zie je soms iemand.

 

Zicht op Olloy als we komen aanlopen:

 

 

8 mei is een nationale feestdag (Feest van de Overwinning - capitulatie door Duitsland), en we besluiten om een rustdag te houden, en ook te genieten van de festiviteiten die bij enkele dorpjes staan aangekondigd. Maar de fransen doen dat anders, op de dag zelf is alles uitgestorven, en pas in het weekend erna brandt de kermis los, nou ja.

 

Wij hebben een wandeling gepland op 9 mei, dus dat gaan we ook maar doen. Van Olloy naar Rocroi. Deze ov-puzzel is niet gelukt, dus nemen we maar een taxi. Telefonisch besteld:  a dix heure le matin, avant l' Office du Tourisme, dans Rocroi. Als de andere kant van de lijn eindigt met . .  "a demain", lijkt het goed te zullen komen. De taxichauffeur wenst ons een bij aankomst een "bon journee", en als ze hoort dat we de 25 km wandelend terug gaan : een "bon courage". Nu is het vooral door de bossen en komen we helemaal niemand tegen, alleen 4 kleine zwijntjes, maar met het vele gekraak in de struiken naast ons zijn we blij als zij ook die kant op hobbelen (wat is dat eigenlijk in het frans, wild zwijn . . .  iets met sauvage ?).  De paden zijn soms erg modderig (en dat kilometers lang), maar met stapstenen (en boomstammetjes) over de stroompjes komen we er altijd weer. We verlopen ons nog een keer (ondanks de Garmin) en hebben dan uiteindelijk (om half zes) 29,5 km afgelegd. Gauw terug naar de caravan.

 

Op 10 mei de laatste wandeling, opnieuw door de bossen (19 km). We verbazen al dagen over de grote hoeveelheden brandhout die in de tuinen liggen opgeslagen, en ja hoor op de vrije zaterdag wordt er hout uit het bos gehaald. Als ik een foto heb genomen stopt de trekker met de vraag: pour quelle . . .  (klonk als donnay), bedoeld wordt: "local newspaper".

 

 

Het is een mooie wandeling met opnieuw de lunch in de openlucht :

 

 

 

Op maandag: naar Den Bosch !

Week 2 : St. Severin - Dinant (5d / 96 km)

Het is al laat in oktober maar het is nog in de 20 graden als we op zondag de eerste etappe lopen. Zoals gezegd gaan we op zondag met trein en bus, vanuit Huy, via Luik richting St. Severin (La Tolle). De buschauffeur is ons niet vergeten, stopt netjes, en lacht en knikt vriendelijk dat we eruit moeten. De mais is inmiddels weer van het land dus het uitzicht op de kerk van St. Severin is ongeveer gelijk aan het voorjaar. Langs de pas geploegde akkers lopen we de 1,5 km naar het startpunt van onze route. Te zien aan een handjevol geparkeerde auto's voor de kerk is er net een kerkdienst gaande, dus gaan we maar niet naar binnen. De route gaat verder langs het tempeliersdorp (Villers de Temple) en in de routebeschrijving volgen vele opsommingen van de historische en religieuze details van de streek. Een aantal kerken is echter gesloten, een aantal ruines door klimop overwoekerd, dus hier en daar missen we deze "hoogtepunten". We komen niet erg los van de bebouwing, waardoor we de wandeling niet heel erg mooi vinden. Het stralende weer is echter een compenserende factor! We komen aan in Huy en lopen langs de Notre Dame kerk, met de citadelle erboven, naar het station.

Maandag is de start makkelijker, we rijden naar Andenne en gaan dan met de trein naar Huy. De parkeerplaats bij het station is nu helemaal vol, we kunnen er nog net bij op een plek die eigenlijk buiten de parkeerzone ligt. Een boomstronk is toch hoger dan gedacht zodat we nog bijna vast komen te zitten met de auto, de "schade" valt mee, maar het was wel schrikken. Het is minder warm maar er is nog wel een beetje zon. De route is landelijker dan op zondag, en af en toe gaan we flink omhoog of omlaag, het betere kuitenwerk.

Elke streek z'n eigen heilige. In Andenne komt overal Saint Begge naar voren.(in de kerk, een institituut, een school etc). De naam Begge is geinspireerd op de Ierse evangeliepredikers (op pad om het evangelie te verkondigen op het continent) die beschermd werden door de adelijke klasse van die tijd (Karolingisch geslacht, ca 650). Er is een legende aan Begge gewijd met een hond, een kip en 7 kuikentjes, ze heeft zeven kerken laten bouwen in Andenne.

De huidige kerk is van veel latere datum en is van buiten een groot "bakbeest", groots uitgevoerd en met veel versieringen, maar wij worden er niet enthousiast van. Van binnen wel mooi licht. Er valt hier echter geen Santiago-stempel te scoren, de vloer is net gedweild, maar verder geen teken van enig leven.

Op dinsdag een lange etappe van 23 km, van Andenne naar Namen. Na uitgebreid raadplegen van buienradar.be uiteindelijk gekozen om op dinsdag te lopen, want die dag heeft een betere verwachting dan de woensdag. Als we het dorp uitlopen komen we langs een schooltje waar veel opgewonden kinderstemmen klinken, als we er langs komen staat de hele kleuterklas bij het hek te kijken. Even later blijkt waarom: de puttenzuiger is er net aan het werk !

Het weer pakt toch heel anders uit, we zijn net Andenne uit en de regenkleding kan al aan. Een paar keer aan/uit, maar uiteindelijk lopen we bijna de helft van de route in de regen en zeker in het bos, met een modderig pad, dat nu helemaal doorweekt is wordt je daar niet vrolijk van. Je weet dan ook weer op welke delen je jas niet helemaal waterdicht is, dus uiteindelijk loop je aardig nat (en koud) door te stappen. Er is ook nog veel wind.
Voordat we Namen inlopen is het wel een half uurtje droog, en alles droogt dan ook weer enigszins.
In Namen zelf blijkt de St. Jacobskapel gesloten voor een verbouwing, we staan voor een gesloten deur. Het is inmiddels half zes, we zoeken de auto op en gaan naar de caravan. Gezien het late uur wordt het een snelle maaltijd bij de Deli-Frites (een soort lokale Mc Donalds met groen en oran-interieur, met Halloween aankleding en een buzzer op tafel voor als je bestelling klaar is).

's Avonds zit er een vuursalamander voor de caravan, althans een beestje met bijzondere kleuren, en de google-zoektermen "geel/zwart/beestje" leveren direct als resultaat dat het om een vuursalamander gaat.

Woensdag een vrije dag. We bezoeken Namen, halen een stempel bij de VVV (dat is toch minder leuk dan rechtstreeks in een kerk) , bezoeken de Citadel en komen wat bij van de inspanningen van de eerste dagen.

Voor donderdag en vrijdag staat dan nog het traject Namen - Dinant in de planning. Nadere bestudering van het routeboek leert dat de afstand veel langer is dan verwacht. De GR 654 gaat langs de mooie stukjes en is dus veel langer dan de oude route langs de Maas. We kiezen voor een combi. De eerste dag slingerend door het landschap (23 km) en de tweede dag gewoon langs de Maas (15 km). Lustin is het station dat als "tussenpunt" kan fungeren. Het ligt niet ver van de camping en er is een treinverbinding met Namen en Dinant.

Op donderdag is het inderdaad een flinke wandeling maar wel mooi. We komen op het verwachte punt bij de Maas  aan, en steken de brug over naar het station.

 

 

 

Op vrijdag lopen we de laatste dag langs de Maas, met om de paar kilometer een sluis, en vrachtboten die ons langzaam inhalen. De oevers zijn hier hoog, zodat er niet veel ruimte is voor industrie. Met 15 km is dit een "korte" wandeling, om een uur of 2 zijn we in Dinant. De kerk met zijn ui-vormige toren, ziet er raar uit, binnen blijkt dat dit ook al een eeuwen durende discussie is tussen autoriteiten, bevolking en kerkbestuur. In Dinant komt ook weer eens naar voren hoe in Belgie diepe sporen zijn getrokken door de beide wereldoorlogen.
Het stadje ziet er wel vrolijk uit, vooral omdat in 2014 de 200e geboortedag van Adolphe Sax wordt gevierd.



Zaterdag terug naar huis.

Via Mosana naar GR 654

Inmiddels wordt de 2e week voorbereid.

Van 18 tot 25 oktober 2014. Een weekje herfstvakantie voor de scholen, voor ons dus de mogelijkheid om een stuk(je) aan onze route te breien.

Van St. Severin tot Namen is nog 58 km, dus met 3 wandeldagen is de Via Mosana alweer afgerond.

Zie op de 2 routekaartjes hoe we dan lopen, nog steeds in de buurt van de Maas:




1e: van St. Severin (bolletje rechts) naar Hoei |  2e: van Hoei naar Andenne (2x 18 km)

 



3e: Van Andenne naar Namen (22 km)  |  4e / 5e : van Namen naar Leffe (28 km)




Zoals gezegd, de Via Mosana stopt in Namen, de hoofdstad van Wallonië.

Veel routes in België lopen over Namen:

1. Via Brabantica: Antwerpen - Mechelen - Leuven
2. Via Monastica: Den Bosch - Postel
3. Via Limburgica: Maaseik - Tongeren - Rutten
4. Via Mosana

Vanuit Namen gaat alles dan langs Dinant, Rocroi richting . . . .   Reims en Vezelay.

Ook in het Noord-Franse deel is weer keuze. Je kunt de GR 654 nemen of de Via Campaniensis. Voor een belangrijk deel lopen deze routes samen, alleen vanaf Reims is de Via Campaniensis directer (dus korter). Maar die keuze is van later zorg.

Voorlopig blijven we nog in België, een camping in Malonne (vlakbij Namen) moet de uitvalsbasis worden. We hopen op een beetje redelijk weer, met niet al teveel regen.

De eerste dag gaat het via een ommelandse reis naar St. Severin. Met de trein van Hoei naar Luik (station Guillemins) en dan nog 20 min. met de bus. En vanaf de grote weg het laatste stukje dat we ook in mei gelopen hebben richting de kerk van St. Severin (uitzicht: zie de achtergrondfoto bij deze blog)

Dat alleen is al iets om naar uit te kijken !