maandag 5 mei 2014

Week 1: Maastricht - St. Severin (71 km gedaan / 2.229 km te gaan)

Op zondag 27 april vertrekken we met de caravan naar Hony. Aangekomen op de camping blijkt, zoals altijd, dat het omschakelen weer even tijd vergt. De camping is nog in opbouw (en verbouw), dat helpt dan ook niet. We zoeken alvast even het station, dat blijkt op 10 min. loopafstand, kaartjes met een moderne ticketmachine , die echter alleen op munten werkt (later bleek dat een storing te zijn, de volgende dagen werden alle kaarten "aanvaard").

Maandag.
Op maandag met de auto naar Vise, kaartje kopen naar Maastricht, en dan met de trein.
In de trein blijken de kaartjes niet meer in mijn achterzak te zitten, gevalletje "takkenschaar" dus (alleen voor de insiders !), alleen komen de kaarten niet meer tevoorschijn. De 20 minuten zitten we met spanning in de trein, gespitst op de naderende kaartcontrole, maar gelukkig blijft die uit.

In Maastricht naar het Vrijthof, en de Sint Servaas, op zoek naar de eerste stempel op ons paspoort.
De eerste "official" stuurt ons naar het Parochiebureau, waar we door een allervriendelijkste mevrouw worden voorzien van een stempel in ons paspoort, en waar ons een gezegende en inspirerende tocht wordt toegewenst.

Sint Servaas in Maastricht

Op onze woorden dat we het rustig aan doen (meerjarenplan) wordt ons verzekerd dat dat geen enkel probleem is:  "niets moet, alles mag". Bij het nemen van een foto van de Sint Servaas loopt een "echte" camino-ganger met grote rugzak en witte schelp voorbij. Twee dagen later zien we hem opnieuw lopen in Luik.

In een zonnig Maastricht pakken we nog een terras om inderdaad rustig te vertrekken, maar als ons broodje bijna 45 minuten op zich laat wachten dan duurt de start toch wel wat lang.



We vertrekken langs de Maas en met zoveel wegwijzers kan er niet veel mis gaan.
Na Eijsden lopen we gelijk op met een andere wandelaar, met beginnende regen. Als bij elke afslag blijkt dat we dezelfde route lopen, raken we in gesprek met Hans. Een duitser die al vele jaren in Maastricht woont en vorig jaar  op z'n 68e de camino (het spaanse deel) voor het eerst gelopen heeft.

We lopen zo'n 45 min. samen en hij vertelt van alles over zijn ervaringen (en ontberingen). Het zijn natuurlijk wel de sterke verhalen die je dan hoort, maar het is toch heel leuk om een ervaringsdeskundige te spreken. Bij aankomst had hij zichzelf beloofd nooit meer een lange wandeling te gaan maken, maar op de terugreis had hij een enthousiaste dame ontmoet die veel vertelde over de noordelijke variant, dus waarschijnlijk volgend jaar, ging hij de Camino del Norte (langs de kust) doen.

Eind van de middag (16 km later) komen we aan in Vise, daarna gaan we met de auto naar de camping.


Dinsdag.
Nu alles met de trein. Over het nieuwe Luik-Guillemins naar Vise.
Vandaar lopen we naar Luik, de St Jacques kerk.

Als je de route met de auto of trein gaat kom je niet los van snelwegen, industrie of stad.
Lopend ziet de omgeving er heel anders uit. Je loopt door de velden, stukjes bos, af een toe een dorp en soms een kasteeltje.


Al met al loop je tamelijk hoog en op een gegeven moment kijk je uit over het Maasdal en Luik. Langzaam loop je Luik in, een kilometer of wat over de Outre Meuse (het deel van Luik dat door kanaal en Maas wordt omgeven). Even opletten welke brug je moet nemen om de stad echt in te gaan naar de St. Jacques Eglise, en zoek dan deze kerk die midden in een wijk ligt en door hoogbouw wordt omgeven. Ook hier helpen de wegwijzers.

In de kerk ziet de oude "baas" achter de tafel kennelijk dat we iets zoeken, want hij staat al snel op en komt op ons af met de mededeling dat voor "toutes les renseignements" we bij hem terecht kunnen.

Met de vele verwijzingen naar St Jacob, is het natuurlijk wel leuk om ook hier een stempel te bemachtigen. Hij begrijpt al gauw dat we met "de tocht" bezig zijn en haalt uit een kastje stempel en stempelkussen tevoorschijn. We mogen een foto maken en we beloven dat we de volgende dag terug komen om de mooie kerk te bewonderen (het is dan al na vijven).


De stempel wordt zorgvuldig gezet.



Woensdag
Met de trein naar Luik. Vandaag wordt de langste wandeling (22 km, met de routes in Luik en terug naar de camping wordt het in totaal 28 km). Opnieuw een dag met veel bewolking, maar wel rustig weer. Af en toe dreigt het te gaan regenen, maar uiteindelijk stelt dat allemaal niet veel voor.

We zien opnieuw de eenzame pelgrim (uit Maastricht) als we Luik uitlopen. Wij lopen nog een brug terug, om toch zekere de hele route gelopen te hebben. Langzaam (in ca. 5 km) gaat het Luik uit, langs de Maas, via Angleur en uiteindelijk omhoog in het lange bosgebied in dat uitmondt in het terrein van de Luikse universiteit.

Het loopt prachtig door een groot bos met veel loofbomen, waarvan de blaadjes nog lichtgroen zijn.
Onderweg komen we nog bij een kapel met 4 jacobs-schelpen in het schild.
Ook nu is het regelmatig klimmen, vooral aan het eind als we uitkomen bij de Roches aux Faucons, maar daarvandaan heb je dan ook prachtig uitzicht op de de Ourthe die hier een enorme lus heeft gemaakt. We lopen lang over de kam, maar dalen uiteindelijk tot we uitkomen naast de rivier.



We eindigen in Esneux, en omdat inmiddels de zon uitbundig schijnt kopen we een ijsje in de plaatselijke Salon du Lait.

En dan terug naar de camping, die is dichtbij maar om er te komen valt niet mee. 5 kilometer omlopen met een stevige klim erbij. Toch nog redelijk op tijd komen we aan op de camping.

Donderdag: vrij

Vrijdag.
We hebben besloten dat dit de laatste etappe van de week wordt. Zaterdag nog naar de St. Jacques en enkele andere bezienswaardigheden (en om wat belgische biertjes te proberen natuurlijk).
We moeten starten in Esneux, maar nemen nu de trein (2 minuten door de tunnel) en beginnen op tijd met de wandeling naar St. Severin. Het is koud, 'het heeft 's nachts gevroren.

Dit is de mooiste wandeling, door de velden, bossen etc. Wel veel modder op de paden.



Een selfie.


Rond twee uur zijn we in St. Severin, dat al vanaf de 12e eeuw een geestelijk centrum in de regio is. De kerk is nu nog heel mooi, en is in prima staat. Kennelijk is er binnenkort een bruiloft want overal hangen bloemen en andere versieringen.
We zoeken naar mogelijkheden voor een stempel en bij de pastorie, waar je als pelgrim ook kunt overnachten, hangt een jacobsschelp bij de voordeur.





Aanbellen dus maar, en met een begroeting "ah, vous etes des pelerins !" door een vriendelijke jongeman, gaan we mee naar het gastenverblijf om de stempel te halen.  Kunnen we ook eens zien hoe zoiets eruit ziet (in het kort: wel een bed en koelkast, geen tv).

En dan terug. Lijn 94, die ik vantevoren had gegoogeld, staat niet op de bushalte, dus de app maar ingeschakeld. Lijn 94 komt wel, maar dan alleen over de grote weg 2 km verderop en de eerste pas 2,5 uur later! Lijn 97, die wel op de bushalte staat, laat nog een uur op zich wachten en gaat via een omweg van ongeveer 45 min.  Daar toch maar op wachten, maar aan welke kant van de weg moeten we staan ?

Dat wordt tactisch opstellen aan beide kanten en elkaar inseinen als de bus eraan komt. Een "local" beweert dat er helemaal geen bussen in het dorp aankomen, ze gaan alleen maar over de grote weg. Hij biedt aan om ons erheen te brengen. We besluiten op de app te vertrouwen, en gelukkig, wel met 10 minuten vertraging, onze bus komt eraan. Tot onze verbazing gaat hij dezelfde weg terug (naar de grote weg dus). Wij waren na een uur vreselijk koud geworden, maar in de bus is het warm en vol met scholieren. Om half zes zijn we thuis.

Zaterdag: Luik

Eglise St. Jacques






Station Luik Guillemins


Zondag: terug naar Apeldoorn.